Griffelbeen blessure bij paarden: wat betekent het voor training, herstel en inzet van PEMF?

Waarom het griffelbeen belangrijker is dan veel mensen denken

In de praktijk worden griffelbeenproblemen vaak onderschat. Het zijn kleine botstructuren, maar ze liggen dicht bij belangrijke pezen en banden. Daardoor kan een ogenschijnlijk “kleine” blessure toch grote impact hebben op training, prestaties en herstelduur.

Voor sportpaarden, revalidatiepaarden en paarden in intensieve training is het daarom essentieel om griffelbeenproblemen vroeg te herkennen en herstel goed te begeleiden.

Wat is het griffelbeen?

Elk paardenbeen bevat twee griffelbeenderen die langs het pijpbeen lopen. Ze dragen zelf weinig gewicht, maar:

• geven stabiliteit aan het onderbeen
• vormen aanhechtingspunten voor ligamenten
• liggen direct naast belangrijke peesstructuren

Door hun oppervlakkige ligging zijn ze gevoelig voor:

• Trappen
• Stoten
• Overbelasting
• Verkeerde bodem of training

Griffelbeenblessures die je het meest ziet in de praktijk

Schiefel (botvliesreactie)

Komt veel voor bij jonge sportpaarden of paarden in opbouwtraining.

Wat je vaak ziet:

• Harde zwelling langs het pijpbeen
• In begin warmte / gevoeligheid
• Soms lichte kreupelheid

Belangrijk: een oude schiefel zonder pijn is vaak alleen cosmetisch. Een actieve schiefel vraagt wél management.

Griffelbeenfractuur

Komt vaker voor dan veel eigenaren denken.

Signalen:

• Acute zwelling
• Kreupelheid
• Drukgevoeligheid
• Soms wond of trauma zichtbaar

Belangrijk voor sportpaarden:
👉 vooral kijken of pezen betrokken zijn — dat bepaalt vaak de revalidatieduur.

Wat betekent een griffelbeenblessure voor training en sport?

Dit is waar het voor jouw doelgroep echt belangrijk wordt.

Een griffelbeenprobleem betekent meestal niet automatisch einde sportcarrière.
Maar: te snel opbouwen = groot risico op peesproblemen.

Succesvolle revalidatie draait om:

• Ontstekingscontrole
• Geleidelijke belasting
• Weefselkwaliteit ondersteunen
• Herstelmomenten serieus nemen

Inzet van PEMF bij griffelbeenproblemen (praktijkgericht)

Bij griffelbeenblessures spelen drie dingen tegelijk:

1. Ontsteking
2. Doorbloeding
3. Bot- en weefselherstel

PEMF wordt in de praktijk vaak ingezet als ondersteuning binnen een totaal herstelplan.

Wat je in de praktijk vaak wilt bereiken

• Rust in het weefsel

• Ondersteuning van celactiviteit
• Verbetering lokale doorbloeding
• Ondersteunen herstel bot en omliggend bindweefsel

Praktisch PEMF gebruik per herstelfase

🔹 Acute fase (ontsteking / rustfase)

Doel: weefsel tot rust brengen

Praktisch:

• Lage frequentie (bijv. rond 2 Hz)
• Kort maar regelmatig behandelen
• Goed te combineren met rustmanagement

🔹 Herstel- en opbouwfase

Doel: herstelactiviteit ondersteunen en weefselkwaliteit verbeteren

Praktisch:

• Middel frequent bereik
• Inzetten rond trainingsopbouw
• Vaak gecombineerd met gecontroleerde beweging

🔹 Sportfase / onderhoud

Doel: herstel na belasting ondersteunen

Praktisch:

• Lage frequentie na arbeid
• Ondersteunt ontspanning van belast weefsel

Waar winst zit in de praktijk (voor jouw doelgroep)

Paarden die goed herstellen van griffelbeenproblemen hebben vaak:

✅ Goede monitoring eerste weken
✅ Rustige trainingsopbouw
✅ Ondersteuning van herstelprocessen
✅ Consequente nazorg — ook als paard weer “goed loopt”

Hier wordt vaak het verschil gemaakt tussen:
➡ Terugkeer naar sport
➡ Terugkerende klachten

Preventie: waar je als eigenaar of trainer echt invloed hebt

• Beenbescherming bij training en transport
• Bodemmanagement
• Trainingsopbouw serieus nemen
• Kleine zwellingen niet negeren
• Herstelmomenten in trainingsschema plannen

Conclusie

Griffelbeenblessures zijn meestal goed te managen, mits ze serieus genomen worden. Vooral bij sportpaarden bepaalt de eerste fase van herstel vaak de lange termijn uitkomst.

Ondersteunende therapieën zoals PEMF worden in de praktijk steeds vaker gebruikt als onderdeel van een compleet herstel- en trainingsmanagement.