Schiefels komen veel voor bij paarden en zorgen regelmatig voor vragen bij eigenaren. Een harde zwelling langs het pijpbeen kan er zorgwekkend uitzien, maar gelukkig zijn schiefels in veel gevallen onschuldig. Toch kunnen ze soms pijn of kreupelheid veroorzaken, afhankelijk van de locatie en de reactie van het omliggende weefsel.
In dit artikel leggen we uit wat schiefels zijn, hoe ze ontstaan, wanneer ze problemen geven en hoe je het herstel kunt ondersteunen.
Een schiefel is een botverdikking op een griffelbeen. De griffelbeentjes zijn twee dunne botten die langs het pijpbeen lopen in het onderbeen van het paard. Ze zijn overblijfselen van de tenen die paarden miljoenen jaren geleden nog hadden.
Wanneer er irritatie of beschadiging ontstaat tussen het griffelbeen en het pijpbeen, reageert het lichaam met botvorming. Hierdoor ontstaat een harde zwelling: de schiefel.
Schiefels komen het vaakst voor:
De meest voorkomende oorzaken zijn:
Een directe klap tegen het been, bijvoorbeeld door:
Tijdens intensieve training kan er spanning ontstaan op de verbinding tussen het griffelbeen en het pijpbeen.
Tussen het griffelbeen en het pijpbeen loopt een bindweefselstructuur (interosseus ligament). Wanneer deze beschadigd raakt, kan het lichaam reageren met botvorming.
Een schiefel herken je vaak aan een harde, vaste zwelling langs het pijpbeen.
Mogelijke symptomen:
In veel gevallen verdwijnt de pijn na verloop van tijd, terwijl de verdikking zichtbaar blijft.
De meeste schiefels veroorzaken uiteindelijk geen klachten meer. Toch kan de locatie een rol spelen.
Problemen ontstaan vooral wanneer een schiefel:
In deze gevallen kan het paard langer gevoelig of kreupel blijven.
De diagnose wordt meestal gesteld door een dierenarts via:
Röntgenbeelden laten duidelijk zien waar de botreactie zit en of het griffelbeen beschadigd is.
De behandeling richt zich vooral op het verminderen van ontsteking en het ondersteunen van het herstel.
Veelgebruikte maatregelen zijn:
In de acute fase is het belangrijk om de belasting te verminderen.
Koelen kan helpen om ontsteking en zwelling te beperken.
Soms worden medicijnen voorgeschreven door de dierenarts.
Therapieën die de doorbloeding verbeteren kunnen het herstel ondersteunen.
Magneetveldtherapie wordt steeds vaker gebruikt bij blessures van het bewegingsapparaat van paarden. Deze therapie werkt met pulserende elektromagnetische velden die de celstofwisseling en doorbloeding stimuleren.
Bij schiefels kan PEMF helpen om:
Voor lokale behandeling van het been wordt vaak de Minipulse gebruikt. Deze applicator maakt het mogelijk om het gebied rond het griffelbeen zeer gericht te behandelen.
Een behandeling wordt vaak toegepast:
Veel paardeneigenaren gebruiken PEMF daarnaast preventief bij paarden die intensief trainen.
De prognose van schiefels is meestal goed. In veel gevallen:
Wanneer de schiefel ongunstig ligt of blijft irriteren, kan een langer hersteltraject nodig zijn.
De botverdikking zelf blijft vaak zichtbaar, maar de pijn verdwijnt meestal na verloop van tijd.
In de acute fase is rust belangrijk. Zodra de pijn verdwenen is, kunnen veel paarden weer normaal functioneren.
Niet altijd, maar het risico kan worden verminderd door:
✅ Conclusie
Schiefels zijn een veelvoorkomende botreactie bij paarden en ontstaan meestal door een stoot of overbelasting van het griffelbeen. Hoewel de zwelling soms blijvend zichtbaar blijft, veroorzaken schiefels in de meeste gevallen geen blijvende problemen.
Met voldoende rust, goede begeleiding en eventueel ondersteunende therapieën zoals magneetveldtherapie, kunnen de meeste paarden volledig herstellen.